Lente!

Na een paar dagen `blegh` weer voelt het vandaag eindelijk weer een beetje als lente. De wind is nog een beetje fris maar het zonnetje is al heerlijk warm.

Sam

 

Sam heeft het ook naar zijn zin in het zonnetje.

In de tuin staan de bomen klaar om in de bloesem te springen. Dan is de lente wat mij betreft pas echt begonnen!

Lucht

Half april staat de sierkers in onze tuin in bloei. Dat is mijn absolute favoriet. Op het hoogtepunt lijkt het wel een boom vol roze suikerspinnen, echt prachtig.

Daar moeten we dus nog een paar weekjes geduld voor hebben, maar het aantal knoppen ziet er veelbelovend uit!

cropped-narcis.jpg

Voor nu moeten we het even doen met de violen en de narcissen.

violen

Ook mooi!

WIP: Mijn gehaakte pop

Mijn huidige Work in Progress: mijn gehaakte pop!

De radiostilte heeft iets langer geduurd dan verwacht. Ik ben de laatste maand aan de lopende band ziek, zwak, moe en misselijk. Dat is geen goede combinatie als je ook op je werk weer aan het re-integreren bent, wat ook weer de nodige energie kost. Vandaar dat mijn blog ook heeft stil gestaan.

Ik begin steeds beter te snappen dat bloggen ook een kwestie van plannen is. Eigenlijk heel handig dat je, bij een overvloed aan inspiratie, gewoon een berichtje alvast kunt maken en inplannen. Dat moet ik me echt gaan aanleren.

Maar ik heb niet helemaal stil gezeten! Op naar het onderwerp van vandaag: mijn gehaakte pop!

Ik beleef onwijs veel lol aan het boekje van Isabelle Kessedjian. De basis pop is heel simpel, dus met een beetje haakkennis en -vaardigheid heb je haar zo gemaakt. De kleding leent zich voor veel eigen inbreng en variatie. Zo kun je van de pyamajas een regenjas maken, maar ook een “spijkerjasje”. De trui kun je met boord haken, met korte, lange of driekwart mouw, sluiting voor of op haar rug. De opties zijn echt eindeloos. Op voorhand dacht ik eigenlijk dat ik het misschien snel gezien zou hebben met het priegelwerk van de kleertjes, maar het levert me juist enorm veel inspiratie en plezier op!

Pop sjaal vast

Het grote nadeel van het boek is alleen dat de schrijfster in het boekje gebruik maakt van Bergère de France garen terwijl ik met mijn favorieten Catania katoen haak. Hierdoor moet je bij ieder kledingstuk goed kijken of de maat wel goed uitvalt. De pop in het boek wordt gehaakt met naald 3. Ik gebruik naald 2,5. Bij de kledingstukken moet ik mijn naald dus ook een halve maat kleiner nemen, maar dit gaat ook weer niet altijd op. Het is echt een beetje puzzelen en vooral veel tussendoor passen.

Daarnaast blijken er ook in de hernieuwde uitgave van het boekje nog best wat fouten te staan. De benen lijken in verhouding met het lijf iets te kort terwijl ik wel het patroon heb aangehouden. De mouwen van de trui en de pijpen van de broek worden echter veel te lang als je het patroon in het boek aanhoudt. De laarzen en schoenen worden ook veel te groot.

Inmiddels heb ik drie pagina’s met aantekeningen en aanpassingen van de patronen. Dan hoef ik bij de volgende pop het wiel in iedergeval niet opnieuw uit te vinden.

De eerste complete outfit is inmiddels bijna af (de jas mist nog wat knopen) en ook de tweede outfit is bijna klaar. De pop zelf is nog niet helemaal af. Ze mist nog een aantal toeren haar. Zo’n bos is best een klus! Maar ik wilde haar graag alvast even showen!

Proces maker vs Product maker

Ik ben een fan van blogs. Heerlijk om te lezen wat andere creatieve mensen maken en wat hen inspireert. Het kost alleen zoveel tijd om alles te lezen en door tonnen foto’s te scrollen, dat ik bijna geen tijd over zou houden om zelf daadwerkelijk iets te maken.

Zelf haak/brei ik het liefst tijdens het kijken van een serie of film. Ik ben namelijk erg slecht in “gewoon”stilzitten. Ik vind het echt zonde van mijn tijd en ga me vervelen…

En toen waren er ineens vlogs/podcasts op YouTube. Breisters en haaksters die in een filmpje van 30-60 minuten hun WIP’s, HO’s (half finished objects) en FO’s (finished objects) latten zien, vertellen over nieuwe garens die ze ontdekt hebben, Knit-A-Long/Crochet-A-Long’s (KAL of CAL’s) die ze volgen of gestart zijn en nog meer praten over alle zin en onzin waar medeverslaafden gelukkig van worden. En terwijl je luistert en met een half oog kijkt, kun je zelf ook nog wat haken/breien. Win win zou ik zeggen!

Nu vraag je je natuurlijk af waar de titel van deze blogpost op slaat, want tot nu toe kun je daar vast nog geen chocolade van maken.

Carmen, van het blog Crafty Queens, heeft een “Vezelvlog” op YouTube. En dat is de eerste vlog die ik ben gaan volgen. Zij sprak laatst voor het eerst over “Proces maker versus Product maker”. Wat voor type haker/breier/creatieveling ben je? Gaat het je meer om het proces van het maken en is het product als uitkomst een mooi bijkomend voordeel of ben je juist een “product maker”en gaat het je met name om je eindproduct?

Het zette me wel aan het denken want bij mij is het eigenlijk niet zo zwart-wit. Mijn liefde voor handwerken is begonnen met een boekje van Christel Krukkert. Ik vond haar gehaakte diertjes zo lief. Die wilde ik zelf ook kunnen maken. Dus kocht ik het boekje en leerde ik mezelf haken aan de hand van filmpjes op YouTube.

Het einddoel was absoluut die gehaakte knuffel. Maar tijdens het leren kwam ik erachter dat ik echt net zoveel voldoening haal uit het leren van een nieuwe vaardigheid. Mijn verzameling haak- en breiboeken hier ook echt een reflectie van. Ik word getriggerd door een mooi eindproduct dat ik echt ooit eens wil gaan maken of door een nieuwe techniek die ik echt wil leren. Zo heb ik boekjes vol knuffels, maar ook naslagwerken met stekenverzamelingen, boeken over kantsjaals en sokken breien of de Fair Isle breitechniek.

Ik merk echter wel dat ik makkelijker tot een eindproduct kom als ik echt verliefd ben geworden op het patroon. Als het puur om de techniek gaat en er zit niet voldoende uitdaging/variatie meer in, dan gaat het me toch vervelen en komt het op de stapel WIP’s terecht. Hetzelfde geldt voor projecten die niet helemaal worden zoals ik voor ogen had.

Met mijn huidige WIP heb ik daar gelukkig geen last van! Mijn gehaakte pop gaat als een trein. Ze heeft al 1 complete outfit en bijna 3 paar schoenen, maar het maken van de haren op haar hoofd heb ik nog even uitgesteld. Daar ben ik dan weer een beetje bang voor…

Ik hoop morgen een blogje te posten met wat WIP foto’s!

Fijn weekend!

 

 

Neaderthalers

Soms heb ik het gevoel dat ik samenwoon met een paar Neanderthalers.

Het is ongelofelijk hoe elk gevoel voor tafelmanieren verdwijnt zodra er iets gegeten wordt wat de mannen lekker vinden. Waarom zou je tenslotte je bestek gebruiken als je twee handen hebt waar je alles prima mee kunt oppakken?

Ketchup en appelmoes wordt gemengd tot een “heerlijke” saus. En die kun je prima met je vingers eten. Borden worden afgelikt, bakjes vla leeg geslurpt, met twee clownsgezichten als gevolg. Af en toe vliegt er iets over tafel wat niet door de keuring komt, zoals een half opgegeten stukje komkommer, een stukje aardappel (“Gadverdamme, echt vies!”) of een stukje vlees met een vetrandje. Stukjes prei en minuscuul ander groen wordt vakkundig uit het eten gevist. Ze zitten nog net niet aan tafel te boeren en over hun bolle buik te wrijven.

“Lekker gekookt, mama!” Pfew, wat een opluchting. Borden die wel een keer in recordtempo leeg gaan. Ook iets waard denk ik dan maar en zo zien we de ontbrekende tafelmanieren maar weer door de (vieze) vingers.

Pim begint zelf ook de heerlijkste combinaties te maken. Afgelopen week vroeg hij om een krentenbol. En daar wilde hij wel kipfilet op. Ik griezelde al bij de gedachte en zei hem ook dat het echt geen lekkere combinatie is. “Heb je het wel eens gegeten?” vroeg hij. Nee, zeker niet!

“Ik ook niet. Dus dan kun je ook niet zeggen dat het niet lekker is. Dat moet je eerst proberen.” Ai, ik hoor mezelf, en niet zo’n beetje ook.

En zo at hij een krentenbol met kipfilet. Halverwege vertelde hij me dat ik toch wel gelijk had. “Ik vind het inderdaad ook niet zo lekker, mama. Maar ik eet het wel op hoor! Ik heb er zelf om gevraagd.”

Ik stond met mijn oren te klapperen.

Hij wordt echt groot. Dan zou het met die tafelmanieren ook ooit wel goed komen, toch?

 

 

 

 

Nieuwe haakboeken van de kerstman

Van mijn werkgever krijg ik als kerstgeschenk al enige jaren een Bol.com cadeaubon. En daar ben ik echt superblij mee want dan kan ik lekker zelf iets uitzoeken. Uiteraard valt mijn oog dan vaak op haak- of breiboeken.

Ik ben echt GEK op boeken an sich en deze heerlijke kleurrijke boeken in het bijzonder want ze zijn gewoon een lust voor het oog. Ik word er zo blij van om ze gewoon even door te bladeren, te kijken naar de mooie styling en te mijmeren wanneer ik die ene knuffel, sjaal, muts of kussenhoes nou eens zal gaan maken. Terwijl ik in mijn hoofd al een ‘to make” lijst heb waar je bang van wordt. Too many ideas, too little time.

En zo laat ik me toch weer regelmatig verleiden om iets nieuws toe te voegen aan de groeiende rij boeken. Ik probeer er nu echt wel wat selectiever in te zijn, bijv. wsy betreft onderwerp of techniek. We hebben een ruim huis, maar de kastruimte beneden is (te) beperkt dus mijn voorraadje inspiratie staat op de zolder. En ondanks dat het (in mijn hoofd) echt geen groot aantal is in vergelijking met de 100+ favoriete kookboeken van De Chef, blijken er toch al 39 op de boekenplank te staan. En liggen er beneden ook nog een stuk of 5. De nieuwste…waar ik echt als eerste iets uit ga maken. En uiteraard degene waar ik nu iets uit aan het maken ben.

De stapel die beneden ligt is inmiddels weer met 2 stuks gegroeid, oeps. En ter verdediging van mijn koopwoede kan ik aanvoeren dat beide boeken al enige maanden uit zijn (prijs dus mijn terughoudendheid!) en dat ze wat mij betreft wel vernieuwend.

nieuwe-aanwinsten-def

Het linkerboek heet “Alles is haken” en is van Saskia Laan. Ze is presentatrice van Koffie & Wol van Wolplein op YouTube. Ik ben fan van haar “Alles is haken”-vest en hoop er ook nog eentje te maken, ooit. Ze gebruikt een patroon op verschillende manieren, zoals bijvoorbeeld een motief in een sjaal als lampion of het reliëf van een deken verwerkt in een sjaal, zodat je ziet dat de mogelijkheden echt eindeloos zijn.

Andere “Must Makes”uit het boek:

De colsjaal, de reliëfdeken, de kindersjaal, de laptophoes…eigenlijk staat er bijna niets in wat ik niet zou willen maken.

Het rechterboek heet “Happy Colours haken”en is van Tessa van Riet-Ernst. Ze gebruikt in dit boek een bepaalde kleurwissel met alleen maar vasten waardoor het haakwerk wat mij betreft een Scandinavische feel krijgt. Door het kleurgebruik en de wisselde strepen doet het me echt denken aan Noorse patronen en Fair Isle breiwerk. Aangezien ik dat erg mooi vind, moest dit boek ook echt op mijn boekenplank.

“Must Makes”:

De kussenhoezen, babydekens, zomerse tas, het vossenkussen en vossen deurstopper/boekensteun op de voorpagina.

En zo zie je maar weer…met nieuwe boeken erbij wordt de lijst “Must Makes” alleen maar langer. Misschien dat ik voor 2017 maar een echte “Must Make”lijst moet opstellen. Ik ben benieuwd of die op 31 december dan enigszins geslonken is, of dat er alleen maar meer bij is gekomen… we zullen zien!

Fijne dag!

 

 

Nieuwe kleurtjes Catania!

Ik ben een absolute fan van het haakkatoen Catania van Schachenmayr. Het glanst mooi, is relatief zacht, splijt niet en haakt gewoon lekker weg.

Ieder jaar komen er weer een paar nieuwe kleurtjes bij. Ik spotte ze gisteren bij Wolplein en aangezien ik toch huidkleurig katoen moest bestellen voor mijn gehaakte pop, kon ik het niet laten om ook een paar nieuwe kleurtjes te bestellen.

Er zijn 5 nieuwe kleurtjes namelijk. nr. 380 tegelblauw, 161 teddy, 225 pink, 206 honing en 180 serenity. Op andere websites een 6e tegen, nr 269 grijsblauw, maar die kon ik bij Wolplein niet vinden.

Ik hou erg van sprekende kleuren dus een bolletje pink en een bolletje tegelblauw verdween in m’n virtuele boodschappenmandje, samen met nog een donkere koraaltint waar ik ook al een tijdje naar aan het lonken was.

Aangezien ik nu toch aan het shoppen was, besloot ik er gelijk maar een vergelijkend warenonderzoek van te maken en ook een huidkleurig bolletje van Yarn and Colors te kopen. Ze hebben een lijn katoengaren die Must-Have heet en dezelfde kenmerken heeft als Catania. Het is gemerceriseerd, 50 gram per bolletje met een looplengte van ongeveer 125 meter. Het is echter weer net even wat goedkoper. Daarnaast is dit garen in 100 kleuren verkrijgbaar. Echt een feestje voor iedere liefhebber van kleur! En dus zeker de moeite om een keertje uit te proberen.

vergelijking-catania-yarn-and-colors
Catania nr 0263 Abrikoos en Yarn and Colors nr 043 Pearl

Tijdens het scrollen door de lijst met kleurtjes kwam ik ook nog een mooie tint mintgroen tegen en tja…die was ook onweerstaanbaar.

Ik hou gewoon van kleur!

 

 

 

Lentemeisje

Ik ben een echt lentemeisje.

Het is heerlijk om te zien hoe alles uit een diepe slaap ontwaakt aan het einde van de winter. De eerste groene sprietjes die uitgroeien tot sneeuwklokjes, blauwe druifjes, narcissen en krokussen. Eindelijk het eerste beetje kleur weer terug in de tuin.

De eerste echt warme zon op je toet. En dan in april de bloesem.

Maar zo’n dag als afgelopen zondag, waarbij de lucht ijl blauw is en het land wit is van de rijp, dat is toch ook prachtig. Alles is zo stil. Heerlijk om, dik ingepakt, een boswandeling te maken.

20170122_112310
Even een papa & Sam momentje. Pim loopt alvast vooruit.

Een korte wandeling bij het Vijverbos in Harmelen. Precies lang genoeg voor kinderbenen en een lekkere frisse neus.

Met dit weer is het echt een plaatje.

20170122_11293520170122_11292920170122_112031

Fijne dag!